خانه مشاوره تغذیه رایگان ویدیوها اخبار مقالات
فعالیت ورزشی و اختلال تغذیه زنان جوان نویسنده : شرکت کارن

فعالیت ورزشی و اختلال تغذیه زنان جوان

فعالیت ورزشی و اختلال تغذیه زنان جوان

در دو دهه اخیر، محققان افزایش چشمگیری (بیش از 500 درصد) در بروز اختلال تغذیه ای گزارش کرده ­اند. اختلال تغذیه ای سومین بیماری رایج در میان زنان در آمریکایی محسوب می ­شود، به طوری که هر ساله بیش از 5 میلیون زن آمریکایی به یکی از انواع اختلالات تغذیه ­اي مبتلا می ­شوند. زنان جوان و نوجوان، بیش از جمعیت های دیگر در معرض خطر گسترش این بیماری قرار دارند. مطالعات نشان داده­ اند که نسبت شیوع این اختلال در مردان نسبت به زنان 1 به 10 می ­باشد، در واقع جنسیت به عنوان اثر گذارترین عامل معرفی شده است. شواهد بسیاری نشان می ­دهند اختلال تغذیه ای با چند عامل ارتباط مستقیم دارد كه شامل ویژگی ­های جمعیت شناسی (همچون سن، جنسیت، وزن و نژاد) عوامل روانشناختی (از جمله نارضایتی از شکل بدن، کمال گرایی، تمایل به لاغری) و عوامل تغذیه ­ای (همچون نگرانی بیش از حد درباره بدن، محدودیت غذایی و رفتارهای کنترل وزن) می ­باشند. در این میان قوی ­ترین عامل گسترش اختلال تغذیه ای نارضایتی از شکل بدن معرفی شده است.

 در تمام جوامع چاقی نامطلوب مي ­باشد. از يك طرف ارزش ­های اجتماعی برای لاغری و جذابیت و از طرف ديگر روند رو به رشد اضافه وزن موجب ایجاد فاصله بین خواسته ­ها و واقعیت می ­شود. این فاصله بین وزن واقعی افراد و ایده ­آل ­های ذهنی ­شان هر روز افزایش می ­یابد، نارضایتی از شکل بدن و اختلال تغذیه ای به دنبال این عوامل گسترش می ­یابد. در این میان ورزشکاران بیش از غیر ورزشکاران به شکل بدنی خود اهمیت می ­دهند، مخصوصاً در رشته ­های ورزشی خاصی که رده وزنی دارند. علاوه بر این، سطح رقابت ورزشی در بروز اختلال تغذیه ای نقش مهمی ایفا می ­کند.

اغلب، اختلال تغذیه ای یک بیماری وابسته به فرهنگ غرب تصور مي­ شود، با این وجود پژوهش ­هایی وجود دارد که حاکی از روند رو به افزایش اختلال تغذیه در جوامع شرقی است. چندین محقق در دهه گذشته، افزایش بی اشتهایی و پر خوری عصبی را در ژاپن گزارش کرده ­اند. همچنین دو محقق مواردی از پرخوری عصبی را در پاکستان نشان داده ­اند.

طبق گفته محققان، عوامل خطرزای اختلال تغذیه ای در ورزشکاران با خصوصیات ورزشی از قبیل کمال گرایی، رقابت طلبی، عملکرد گرایی و نگرانی در مورد شکل بدن تشدید شده و احتمال بروز این بیماری افزایش می ­يابد.

بطور کلی می ­توان چنین گفت که فعالیت ورزشی  نقش دوگانه ­ای در سلامتی ورزشکاران دارد، به طوری که در برخی موارد پرخوری افراطی و عدم رضایت از شکل بدن را کاهش داده و در موارد ديگر نقش تشدید کننده اختلال تغذیه را دارد.

پیشنهاد می ­گردد به دلیل بالا بودن فشار اجتماعی برای کاهش وزن و آثار مخرب آن بر تغذیه، افراد خانواده و دوستان و مربی از اظهار نظر درباره وزن و شکل بدن ورزشکاران خودداری نمایند، و همچنین برای ورزشکاران نخبه که مستعد اختلالات تغذیه ­ای می ­باشند سالانه آزمون­ های غربالگری را اجرا نموده و راهکارهای لازم جهت پیشگیری، مراقبت و درمان­ آن­ها، اعمال شود.